piątek, 4 października 2013

Wirus cytomegalii

Wirus cytomegalii (przedstawiciel grupy heipes) jest szczególnie niebezpieczny dla młodego, rozwijającego się organizmu (płody, noworodki, wcze-śniaki i słabe niemowlęta). Do infekcji tym wirusem dochodzi w II lub III trymestrze ciąży w związku z ostrą wiremią u matki, przy czym choroba ta nierzadko u kobiety ciężarnej samoistnie wygasa. Proces chorobowy u płodu może trw^ać jednak kilka miesięcy i wówczas u noworodka można stwierdzić wiele dość typowych objawów klinicznych w nerkach, płucach, krwi, objawy oczne oraz w ośrodkowym układzie nerwowym. Badaniem neurologicznym dzieci z cytomegalią stwierdza się uszkodzenie ośrodkowrego układu nerwowego pod postacią małogłowia, niekiedy wodogłowia.
Przyżyciowe rozpoznanie cytomegalii opiera się na stwierdzeniu komórek cytomegalicznych (tzw. sowie oka, zmienione komórki nabłonkowe i mezen-chymalne z ciałami wtrętowymi w obrębie ich jąder), w ślinie i w moczu (dodatni test Fetermana), wykazaniu typowych zwapnień w obrazie radiologicznym czaszki, objawów ocznych oraz na badaniach serologicznych (np. odczyn wiązania dopełniacza i odczyn neutralizacji przeciwciał z antygenem cytomegalii). Pewne znaczenie ma także w diagnostyce cytomegalii zastosowanie metody poszukiwania wirusa w mikroskopie elektronowym. Ustalenie rozpoznania może niekiedy nastręczać trudności i chorobę tę należy różnicować wówczas z posocznicą noworodków, chorobą hemolityczną noworodków związaną z konfliktem serologicznym (niezgodność czynnika Rh lub grup ABO), wrodzonym zarośnięciem przewodów żółciowych itp.
Cytomegalia nie leczona może doprowadzić u noworodków (zwłaszcza wcześniaków) do trwałego uszkodzenia mózgu lub spowodować zejście śmiertelne. W rzadkich przypadkach cytomegalia może przebiegać bezobjawowo i udowodnienie zakażenia wirusem cytomegalii sprowadza się głównie do wyizolowania go z moczu dziecka.
Źródło:
  1. Staw skokowy
  2. Pedagogiczno-terapeutyczne postępowanie w pracy z dzieckiem 
    z mózgowym porażeniem dziecięcym / Beata Szluz.// Kwartalnik Edukacyjny. - 2005, nr 3, s. 47-55
  3. Witamina A

Brak komentarzy: