Wirus cytomegalii

Wirus cytomegalii (przedstawiciel grupy heipes) jest szczególnie niebezpieczny dla młodego, rozwijającego się organizmu (płody, noworodki, wcze-śniaki i słabe niemowlęta). Do infekcji tym wirusem dochodzi w II lub III trymestrze ciąży w związku z ostrą wiremią u matki, przy czym choroba ta nierzadko u kobiety ciężarnej samoistnie wygasa. Proces chorobowy u płodu może trw^ać jednak kilka miesięcy i wówczas u noworodka można stwierdzić wiele dość typowych objawów klinicznych w nerkach, płucach, krwi, objawy oczne oraz w ośrodkowym układzie nerwowym. Badaniem neurologicznym dzieci z cytomegalią stwierdza się uszkodzenie ośrodkow^rego układu nerwowego pod postacią małogłowia, niekiedy wodogłowia.

Przyżyciowe rozpoznanie cytomegalii opiera się na stwierdzeniu komórek cytomegalicznych (tzw. sowie oka, zmienione komórki nabłonkowe i mezen-chymalne z ciałami wtrętowymi w obrębie ich jąder), w ślinie i w moczu (dodatni test Fetermana), wykazaniu typowych zwapnień w obrazie radiologicznym czaszki, objawów ocznych oraz na badaniach serologicznych (np. odczyn wiązania dopełniacza i odczyn neutralizacji przeciwciał z antygenem cytomegalii). Pewne znaczenie ma także w diagnostyce cytomegalii zastosowanie metody poszukiwania wirusa w mikroskopie elektronowym. Ustalenie rozpoznania może niekiedy nastręczać trudności i chorobę tę należy różnicować wówczas z posocznicą noworodków, chorobą hemolityczną noworodków związaną z konfliktem serologicznym (niezgodność czynnika Rh lub grup ABO), wrodzonym zarośnięciem przewodów żółciowych itp.

Cytomegalia nie leczona może doprowadzić u noworodków (zwłaszcza wcześniaków) do trwałego uszkodzenia mózgu lub spowodować zejście śmiertelne. W rzadkich przypadkach cytomegalia może przebiegać bezobjawowo i udowodnienie zakażenia wirusem cytomegalii sprowadza się głównie do wyizolowania go z moczu dziecka.

Źródło:

1. Staw skokowy
2. Pedagogiczno-terapeutyczne postępowanie w pracy z dzieckiem 
   z mózgowym porażeniem dziecięcym / Beata Szluz.// Kwartalnik Edukacyjny. - 2005, nr 3, s. 47-55
3. Witamina A

W jakich przypadkach CRP jest szczególnie przydatne w diagnostyce stanów zapalnych?

• W celu szybkiego wykluczenia bakteryjnych stanów zapalnych po zabiegach
  chirurgicznych. Maksymalny wzrost (do 150 mg/L) ma miejsce w 2 - 3 dobie.
  Jeżeli nie występują powikłania bakteryjne poziom normalizuje się 5 do 7 dni
  po operacji. Zalecane się codzienne wykonywanie oznaczeń.
  • Przy przedwczesnym pęknięciu błon płodowych lub przedwczesnym porodzie
    (przed 37 tygodniem ciąży). Przyjęte wartości odcięcia to 20 mg/L.
  • W celu wykrycia zakażeń u noworodka. W pewnych przypadkach oznaczyć
    należy również interleukinę-8. W celu różnicowania między zakażeniem
    bakteryjnym i wirusowym zaleca się dodatkowo oznaczenie neopteryny
  1. prokalcytoniny. Należy pamiętać, że znaczny wzrost CRP trwa 5-10 godzin.
     Oprócz tego, podobnie jak wszystkie białka ostrej fazy, CRP wykazuje wzrost
     fizjologiczny w pierwszych dniach życia. 89% zakażeń u noworodków oraz
     wcześniaków można wykryć w oparciu tylko o podwyższony poziom CRP.
     Czułość równoczesnych oznaczeń CRP, IgM oraz wskaźnika granulocytów
     wynosi 98% a swoistość ponad 85% w przypadkach, kiedy wartość tylko
     jednego z parametrów wykracza poza zakres referencyjny. W przypadku
     gdy podwyższony jest poziom dwóch lub trzech parametrów, czułość
     diagnostyczna jest > 70% a swoistość > 99% (według badań przeprowadzonych
     na noworodkach i wcześniakach na oddziale intensywnej opieki
     neonatologicznej).
  • W celu oznaczenia aktywności stanu zapalnego w reumatoidalnym zapaleniu
    stawów: CRP koreluje z aktywnością stanu zapalnego, jest markerem
    skuteczności leczenia (np. preparatami złota). W toczniu rumieniowatym
  1. zapaleniu naczyń, CRP często nie wykracza poza zakres referencyjny.
  • W celu wykrycia infekcji u pacjentów z obniżoną odpornością. W przypadku
    infekcji bakteryjnych i grzybiczych poziom CRP u pacjentów zakażonych
    wirusem HIV przekracza 40 mg/L. Oznaczenie poziomu CRP jest również
    istotne w monitorowaniu infekcji u chorych z białaczką.
  • Po przeszczepie szpiku kostnego zakażenie bakteryjne może być skutecznie
    różnicowane z reakcją przeszczep przeciw gospodarzowi. Czułość wynosi 75-
    100% przy punkcie odcięcia 50 mg/L.
    • Przy podejrzeniem niedokrwiennej choroby serca poziom CRP przy przyjęciu
      do szpitala jest podwyższony, a rokowanie pogarsza się w zależności od
      stężenia. CRP ponad 3 mg/L wskazuje u osób zdrowych na około trzykrotnie
      większe ryzyko wystąpienia niedokrwiennej choroby serca. Do oznaczenia tak
      niskich stężeń należy stosować ultra czułą metodę (czułość analityczna <0 br="">mg/L) a u pacjenta w czasie ich wykonywania należy wykluczyć obecność
      stanów zapalnych.
      
      
      Źródło witamina c.